Killzone

Je zou denken dat binnen het First Person Shooter (FPS)-genre alles wel gedaan is. Uiteindelijk komen ze allemaal toch neer op het neermaaien van vijanden met verschillende wapens, gezien vanuit het perspectief van de held. Dat klinkt toch wat minder ingewikkeld dan een sport-simulatie of een rollenspel, nietwaar? Desondanks blijven de First person-shooters maar komen.
Timesplitters, XIII, Medal of Honor, Ghost Recon en Judge Dredd zijn allemaal uitstekende voorbeelden van populaire FPS-games. Volgens mij is dat niet vanwege het vergelijkbare geknal in al die games, maar omdat ze zo geloofwaardig zijn. De achtergrond, het verhaal en de AI zijn allemaal zo goed gedaan dat je vergeet dat je met twee analoge joysticks in je handen zit. Je bent het zelf die wegduikt achter een paar kratten en de slechteriken de volle laag geeft. En dat is precies het gevoel dat Killzone je in overvloed geeft.